Δες τη ρόδα!
Πού είναι τα παιδιά;
Γυρίστε στο αυτοκίνητο!
Τί συνέβη;
Πόσοι είναι;
Ένας μόνο, μου φαίνεται.
Νεκρός;
- Όχι, αναίσθητος. - Ήταν τυχερός.
Λένε πως δεν σκοτώθηκε.
Σκέφτηκα πως προλάβαινα.
Σβήνει η μηχανή, γαμώτο, δεν κάνει τίποτα.
Πρέπει να νόμισε πως μπορούσε να περάσει.
Τον είδα.
Φρενάρει.
Αλλά πάει με πάνω από 100.
Και του φεύγει τ' αμάξι.
Τον βλέπω να έρχεται κατευθείαν απάνω μου.
Την τελευταία στιγμή, ούτε στα δέκα μέτρα...
πάει από πίσω μου. "Ουφ" λέω...
αλλά πάει στο πίσω μέρος μου...
Γυρίζει επί τόπου, χτυπάει στο φορτηγό μου και πέφτει στην τάφρο.
Προσπαθεί... Δε γίνεται τίποτα...
Αναποδογυρίζει και χτυπάει στο δένδρο!
ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ
Τί κάνεις;
Σε κοιτάζω.
Αυτή η σελίδα και θα κάνω καφέ.
Να πάρει!
Πώς λέμε... "λέει ψέμματα"...
ή μάλλον, φτιάχνει ιστορίες. "Verschonern" στα γερμανικά.
"Επινοεί". "Εξωραΐζει".
Αυτό είναι: εξωραΐζει.
Με ωμέγα.
Στο διάτανο!
Υπέγραψες τα χαρτιά για την Τυνησία;
Μ' ακούς;
Υπέγραψες τα χαρτιά για την Τυνησία;
Όχι ακόμα.
Πολύ θα μ' άρεσε να φεύγαμε ήδη.
Να υπογράψεις αμέσως. Αλλιώς θα μείνουμε εδώ τον Ιούλιο.
Το σπίτι στο Ιλ ντε Ρε;
Πόσο ήταν ο γιος σου τότε;
Δεν ξέρω. Μπορεί 16.
Πριν τρία χρόνια.
Η Καθρίν ήταν όμορφη.
Ακόμα είναι.
Θα με πας;
Αμέσως. Ετοίμασε τα πράγματα. Θα γυρίσουμε τη Δευτέρα.
Όχι, δε θέλω να πάω.
Δε θέλω ένα νησί που κατοικείται.
Γιατί μ' αγαπάς;
Γιατί είσαι γριά... και άσχημη!
Τί είναι αυτό;
Τί κάνεις;
Αλλάζω σελίδες στο ημερολόγιο. Μ' αρέσει.
Το πέρασμα του χρόνου. Και σύντομα, θα έχουμε φύγει.
- Ενοχλώ; - Όχι, είστε πάντα ευπρόσδεκτος.
Είδα το αυτοκίνητο του γιου μου και ήρθα.
- Θέλετε καφέ; - Όχι πολύ δυνατό.
Δεν κοιμάμαι τόσο καλά όσο κάποτε.
Η Ζαν λέει ότι φταίει η ηλικία μου.
Καημένη Ζαν! Νομίζει πως είσαι γέρος.
Γεια σου, μπαμπά!
Θα πω στην Ζαν...
Τί θα της πεις;
Σε είδα. Τη Δευτέρα. Με την κυρία Φαντίν.
Εμένα;
Στους κήπους του Λουξεμβούργου. Τη φίλαγες.
Έτσι μιλάνε στον πατέρα τους;
Έχω να δω την κυρία Φαντίν από την κηδεία του άντρα της.
Τη φιλούσατε;
Η Ζαν δεν θα καταλάβει το αστείο.
Αντίθετα με τη μητέρα σου.
Αυτή είχε αίσθηση του χιούμορ.
Όταν ήταν παιδί ο Πιερ... Δεν ήσουν εδώ.
Δεν είναι αλήθεια.
Τέλος πάντων, ήμουν νέος μόνο.
Τί έλεγα;
Θέλεις καφέ;
Ωραία! Πολύ ωραία.
Και η Καθρίν ήταν ωραία. Τέλος πάντων.
Κάθισε.
Όχι, δε θα μείνω.
Τί ήθελα να πω;
Είμαι σε δύσκολη θέση...
Είναι χαζό.
Αν δεν μπορείς να βοηθήσεις δεν πειράζει. Κάτι θα κάνω.
Πόσα;
100... 120 χιλιάδες...
Όσα μπορείς...
Τι γίνεται με την Τυνησία;
Η Ελέν μου είπε ότι θα φύγετε για τρία χρόνια.
Τρία χρόνια! Είναι πολλά.
Θα παρατήσεις λοιπόν το γέρο-μπαμπά σου;
Πόσο είναι τώρα;
Εβδομήντα δύο.
Ακόμα αρραβωνιασμένος;
Σωστά.
Θα σου πάρω ένα τσιγάρο.
Τί κάνει η Ελέν;
Είναι καλά.
Σ' ΑΓΑΠΩ
Άσ' τον να περάσει, παλαβός είναι.
Μάλωσα με την Καθρίν.
- Για ποιο θέμα; - Για σένα.
Σε κακολόγησα.
Δεν έπρεπε.
Είπα πως έχεις εμμονή με τις αναμνήσεις. Κι έτσι είναι.
- Τα φουσκώνεις. - Όχι, εσύ το κάνεις.
Άσε που δεν ήσουν εκεί.
Δεν ήμουν στην ανάμνησή σου;
Όχι. Εκτός κι αν δεν θυμάμαι.
Βλάκα!
- Τί γίνεται με τα πάρκιγκ; - Ποια πάρκιγκ;
- Για τ' αυτοκίνητα. - Δείτε τα σχέδια.
Κοιτάω το εργοτάξιο.
Και δεν βλέπω κανένα πάρκιγκ.
Είναι υπόγεια. Επάνω έχει γρασίδι.
Μ' αρέσει να βλέπω γρασίδι...
αλλά θα μπορούσαμε να κάνουμε 30 θέσεις πάρκιγκ επάνω...
χωρίς να χαλάσουμε τα κτίριά σας.
Η διαφημιστική εκστρατεία άρχισε. Τα κτίρια θα πουληθούν με πάρκιγκ.
κι έτσι ανεβαίνουν μια κατηγορία.
Αδύνατο.
Θα αστειεύεστε, έχει κανονιστεί.
Από ποιόν;
Από την Εταιρεία, από όλους.
Όχι από μας, όμως.
Όχι από μένα.
Θέλω ο κόσμος να βλέπει κήπους και όχι πάρκιγκ.
Ξαναδιαβάστε την σύμβαση. Υπάρχει ένας όρος.
Να τη βάλεις εκεί που ξέρεις τη σύμβαση!
Έστω κι ένα κοτέτσι να δω εκεί, θα τα γκρεμίσω όλα!
Εσύ θα ζήσεις εδώ; Όχι!
Πώς θα σου φαινόταν αν έβαζα έναν υπόνομο κάτω απ' τα παράθυρά σου;
Αν κάνατε τη διαφήμιση πριν τα σχέδια είναι δικό σας πρόβλημα!
- Αυτά πείτε τα στον κ. Γουίλκινσον. - Δεν ξέρω ποιος είναι αυτός.
Δεν τον ξέρει.
Δεν ξέρει ποιος είναι!
Πώς ήταν στο Ιλ ντε Ρε;
Καταπληκτικά. Φυσούσε πολύ.
- Πότε γυρίσατε; - Χτες βράδυ.
Τα δεντράκια σου με πέρασαν στο ύψος.
Ο κήπος μοιάζει εγκαταλελειμμένος. Όπως μ' αρέσει.
Το παντζούρι χτυπάει ακόμα.
Ακόμα δεν ήρθαν να το φτιάξουν.
Πρέπει να ρίξεις τη βάρκα στο νερό αλλιώς θα χαλάσει.
Μου πέφτει λίγο βαριά.
Πρέπει να την πουλήσουμε αφού δεν έρχεσαι καθόλου πια.
Θα σε βοηθήσει ο Μπερτράν.
Δεν θα έρθει φέτος.
Τελείωσαν το τζάκι.
- Αλλά σπάσανε το τραπέζι. - Το μικρό; Το οβάλ;
- Αύριο στο Ρενέ... - Αύριο;
- Οι Γερμανοί θα έρθουν το μεσημέρι. - Ναι, σωστά.
Άκου να σπάσουν το τραπέζι!
Άκου Πιερ... Δεν έπρεπε να σου πω για το Ιλ ντε Ρε.
Τα χρόνια περνάνε.
Έχεις τη ζωή σου, εγώ τη δική μου. Όλα είναι τακτοποιημένα.
Η σύμβαση για το Ρενέ και οι λογαριασμοί είναι στο διαμέρισμα.
Θα τους πάρεις το βράδυ;
Δεν μπορώ το βράδυ. Κάποια στιγμή σήμερα.
Έχεις κλειδί;
Κυρία Μπεράντ! Τηλέφωνο.
Όχι, Πωλ. Δε μπορώ να μιλήσω τώρα.
Το βράδυ. Πέρνα να με πάρεις.
Ναι, αφού το ξέρεις.
Κι εγώ...
Είπες στον Μπερτράν ότι φεύγεις;
Δεν το είπες;
Γεια σου, Γκουίτ!
Με τρομάξατε!
Μη σηκώνεσαι, σε παρακαλώ. Πώς είσαι;
Όπως βλέπετε. Με τρομάξατε.
Τι κάνουν τα εγγόνια;
Έρχονται δυο-δυο τώρα.
Η Αλίν έκανε δίδυμα.
Θυμάστε την Αλίν;
Η αδυναμία της μητέρας σας.
Ήσασταν σαν αδέρφια. Έκανε δίδυμα.
Αυτή που μ' έκανε μαύρο στο ξύλο;
Κάνετε σαν μην ξέρατε!
Ξεχνάω ότι μεγαλώσατε.
Από πότε έχω να σας δω;
Πολύ καιρό.
Είστε ευτυχισμένος;
Ναι... Εσύ;
Ξέρετε πόσο χρονών είμαι;
Δε μπορώ να θυμηθώ...
102... μπορεί και 103...
ή 105;
Έκλεισα τα 76 χθες.
Να προσέχετε τ' αγόρια. Είστε ακόμα όμορφη.
Όταν πέθανε ο σκύλος σας...
σας σκεφτόμουν.
Ήταν το τελευταίο σκυλί στην οικογένεια.
Ο παππούς είχε πάντα 3-4.
Η Κατρίν δε θέλει άλλο σκύλο. Κι έχει δίκιο.
Τα αγαπάμε... και μετά πεθαίνουν.
"Ο Πιερ κι ο Φρανσουά πάνω σ' ένα γαϊδούρι, στη βροχή".
Βούρτσα.
Πωλ, τη βούρτσα!
Τη βούρτσα, Πωλ!
Ευχαριστώ, φίλε. Ωραία πάσα!
Δεν ήξερα πως ήσουν εδώ.
Ούτε 'γώ.
Από δω η Άννα, μια φίλη.
Ο πατέρας μου.
- Πρέπει να πηγαίνω. - Θα σε συνοδεύσω.
Γυρίζω αμέσως.
Τί κάνει αυτό;
Τίποτα.
Σε διασκεδάζει;
Τα φτιάχνω και τα πουλάω.
Αυτό είναι πουλί.
Πουλάει καλά.
Σ' ορισμένους αρέσει το κελάηδισμα των πουλιών.
Αλλά τα πουλιά έχουν βρωμιά και όλο το σκάνε.
Αυτοί όμως θέλουν ν' ακούν το κελάηδισμα.
Κι έτσι εφηύρα αυτό το πουλί.
Είναι καθαρό και κελαηδάει όποτε θες. Γίνεται και πιο χαρούμενο.
Κι έχει ακόμα ένα πλεονέκτημα:
Ο ήχος είναι πάντα ο ίδιος.
Κι έτσι το συνηθίζεις... Γίνεται μέρος του σπιτιού.
Κάτι σαν κατοικίδιο...
Πάντα με τον ιδιοκτήτη του.
Έχεις πουλήσει πολλά;
Καμιά 40ριά.
- Ακριβά; - Λίγο.
Κι αυτή είναι μια φανταστική ιδέα.
Χρειάζομαι ακόμα κάτι για να δουλέψει.
Είναι εντελώς καινοτομία.
Οι Άγγλοι παρήγγειλαν 100.
Εάν δεν ήταν να φύγω θα είχα δουλειά για όλο το χρόνο.
Φεύγεις;
Κι εσύ, άκουσα.
Πάω φαντάρος.
Μετά θα ξεκινήσω κάτι με τους φίλους μου.
Σαν τί "κάτι";
Μια μικρή επιχείρηση.
Την είδες την Γκουίτ;
Ναι.
Να πιούμε κανένα ποτό;
Ναι... φυσικά.
Έχει ποτήρια στη βιβλιοθήκη.
Θες λίγο Περνώ;
Βέβαια.
Πρέπει νά 'χει πάγο στο τραπέζι.
Ευχαριστώ.
Πες μου πόσο.
- Χρειάζεσαι τίποτα; - Όχι, είναι εντάξει όλα.
Θά 'ταν ωραία αν ερχόσουν...
διακοπές μαζί μου.
Δυο βδομάδες.
Θα βγάζαμε τη βάρκα.
Αλλά μπορεί να μην μπορείς...;
Όχι, θα έχω χάλια όλη μέρα.
"Θα ΕΙΜΑΙ χάλια"
Θα πάμε στους δικούς μου απόψε.
Σε πειράζει; Καθόλου. Μ' αρέσει η μητέρα σου.
Να πούμε του Φρανσουά να έρθει;
Νόμιζα πως θά 'ταν προσκαλεσμένος.
Όχι τα γυαλιά!
Δεν βλέπω χωρίς αυτά.
Ρώτα με κι εγώ θα σου λέω.
- Τί θες να δεις; - Εσένα.
Εδώ είμαι. Νά.
Έχω τα χαρτιά. Υπόγραψε τώρα.
Και θα τα ταχυδρομήσω.
Πρέπει να σκεφτώ τις ημερομηνίες.
Τί εννοείς;
Θα πάω διακοπές με το γιο μου. Δυο βδομάδες.
Δεν μου τό 'πες.
Τον είδα το πρωί.
Θα πάτε στο Ιλ ντε Ρε;
Θα χαρεί η Καθρίν.
Δεν έχει να κάνει με την Καθρίν.
Μόνο με το γιο μου.
Θέλετε επιδόρπιο;
Δυο καφέδες, παρακαλώ.
Δε με πιστεύεις;
Ναι, σε πιστεύω... απολύτως.
Τότε, εμείς πότε θα φύγουμε;
Μετά.
Δεν σε καταλαβαίνω εντελώς.
Έλεγες πως πρέπει να είστε κι οι δύο στην παρουσίαση των σχεδίων στη Τυνησία.
Κι εσύ και ο Ιταλός.
Αν δεν είσαι παρών θα διαλέξουν τον Ιταλό.
Αν τα σχέδιά μου είναι καλύτερα μπορούν να περιμένουν δυο βδομάδες.
Δεν είμαι κι ο υπηρέτης τους.
Δε θα φύγουμε ποτέ!
- Τί τρέχει; - Ψάχνω μια καρέκλα.
Κάτσε εδώ, εγώ φεύγω.
Θα στενοχωρηθώ που θα φύγεις.
Το συνειδητοποιείς; 32 χρόνια.
Αχώριστοι!
Και με παρατάς για μια γυναίκα! Μπάσταρδε!
- Διψάς; - Όχι.
Ας πιούμε παρόλα αυτά. Ο Μιλάνι έφερε μερικά Πασερέν.
Τα ξέρεις τα κρασιά Πασερέν;
Μετά φαντάσου ένα λιβάδι με νεραγκούλες κι ανάμεσα να τρέχει ένα ποτάμι.
Απρίλης... Να τον πίνεις με το ποτήρι.
Ο Μιλάνι έχει ένα βαρέλι.
Είναι ένα νέο κρασί που σπάνια ταξιδεύει.
Δεν μ' αγαπάς πια.
Δεν το νομίζω.
Είσαι όμορφη.
- Πού είναι ο διακόπτης; - Μη σε νοιάζει, χτύπησα.
Νά 'τοι! Καλησπέρα, καλοί μου!
Τα λουλούδια σου είναι υπέροχα.
Δεν σ' έχω ξαναδεί τόσο όμορφη!
Αυτό γίνεται επειδή είναι ευτυχισμένη.
Δεν είναι παράξενο στην ηλικία της.
Ωραίο τραπέζι...
Ναι, χαριτωμένο.
Το ήξερα πως θα ήταν αηδία.
Γιατί αηδία; Είναι η οικογένεια.
Δεν συμπαθείς την οικογένειά σου;
Μισώ να χάνω το χρόνο μου.
Σ' αυτήν την περίπτωση είναι ενοχλητικό.
Ναι, ενοχλητικό.
Σαν έναν άντρα που μπορεί να περάσει όλο το βράδυ χωρίς να μου μιλάει.
Πολύ εκνευριστικό.
Ήμουν απασχολημένος να μιλάω με τη μητέ- ρα σου, τον πατέρα σου και τους φίλους...
Θέλεις να χωρίσουμε;
Το έκανα για σένα πριν ένα χρόνο.
Αυτή η κατσουφιά.
Αυτή η σιωπή.
Επειδή πέρασες ένα βράδυ μ' ένα κορίτσι.
Συνήθως οι άντρες λένε: "Σταμάτα να μιλάς". Εσύ είπες: "Μην είσαι αμίλητη".
Και το 'κανα.
Γιατί σκέφτηκα ότι θα 'φευγες.
Όταν θα είσαι στο Ιλ ντε Ρε με την Καθρίν, θα είναι αλλιώς.
Τα βράδυα θα είστε πιο καλά.
Το ελπίζω.
Και πότε θα είμαι κάπου αλλού μαζί σου;
Δεν θα 'μαστε πουθενά αλλού.
Θα σχίσω τα χαρτιά.
Ωραία!
Μετά τον γιο σου, θα 'ναι κάτι άλλο.
Ο πατέρας σου. Η δουλειά σου.
Ο φίλος σου ο Φρανσουά. Το νησί σου. Οτιδήποτε, οποιοσδήποτε.
Δεν θες να φύγω.
Φοβάσαι να το παραδεχτείς αλλά στο λέω εγώ.
Μ' αγαπάς επειδή είμαι εδώ.
Αν όμως χρειαζόταν να περάσεις τον δρόμο, θα χανόσουν.
Είσαι σαν γέρος.
Γιατί δεν γυρνάς σπίτι; Σε περιμένουν. Άντε.
Τί είμαι εγώ;
Μία που κάνει σκηνή σ' ένα αυτοκίνητο. Τι απαίσιο!
Μόνο και μόνο για να μην σ' αφήσω να κοιμηθείς!
Βγες έξω...
Σε κοιτάω...
και μού 'ρχεται να κλάψω. Έχω κουραστεί.
Κουράστηκα να σ' αγαπάω.
Βγες έξω, Ελέν.
Δεν μπορείς ν' αφήσεις τ' αυτοκίνητο εδώ.
Θα πάω στο Ρενέ.
Τώρα...;
Έχω ένα ραντεβού.
Δεν θα πάρεις τίποτα;
Θ' αγοράσω ένα πουκάμισο στο δρόμο. Θα είναι μια περιπέτεια.
Δεν μπορώ να σου δώσω ό,τι δεν έχεις πια:
Ένα νησί, παλιούς φίλους, μια βάρκα...
ένα σχολείο, δεν ξέρω...
δρόμους, πόλεις, έναν κήπο...
μια σχέση.
Δεν έχουμε σχέση. Για σένα είναι σαν τα ζευγάρια χωρίς παιδιά...
Αποτυχία.
Δεν μπορώ να κάνω τίποτα γι' αυτό.
Δεν λες τίποτα;
Πολύ καλά.
Θα μου τηλεφωνήσεις;
Φυσικά.
Εφτακόσια.
900 για την κυρία.
Σε σας, μαντάμ. 1.100.
Πάμε, ένα...
1.200
Πάμε... πάμε...
1.800
Δόθηκε!
1.800 πίσω. Δόθηκε!
- Όχι πριν την επόμενη βδομάδα. - Γιατί;
- Είναι στο Ιλ ντε Ρε. - Στην παραλία, ακριβώς.
Ναι, αλλά είναι πολύ μακριά.
Είναι όμορφο, γι' αυτό...
Δε με πειράζει. Δεν θα ήξερα τί να το κάνω.
Μένετε εδώ;
Όχι.
Είμαι απ' το Παρίσι.
Από πού απ' το Παρίσι;
Βρήκες τίποτα;
- Ένα κομό. - Τι στυλ;
Αναγέννησης.
Πλάκα έχει. Χαριτωμένο. Πάμε να φάμε καμιά σαρδέλα.
- Δεν μπορώ, βράχηκε η μπλούζα μου. - Ε, και;
Δες με.
Φοβάσαι μην κρυώσεις;
Όχι, αλλά...
Μ' αρέσεις όπως είσαι.
Έλα!
Έχω κουραστεί, Πιερ.
Κουράστηκα να σ' αγαπάω.
Κι εγώ είμαι κουρασμένος...
απ' το να εξηγώ... να μιλάω...
Πρέπει να σταματήσουμε...
να σταματήσουμε...
Δεν μπορώ να γράφω μεγάλα γράμματα...
Στο διάολο!
- Έμεινα από ψυγείο. - Μπες μέσα!
Ένα πετραδάκι αρκεί...
καμιά φορά.
Εκτός κι αν δεν έχει νερό.
Είχα βάλει νερό.
Οι φίλοι μας θα ανησυχούν.
Θα τους τηλεφωνήσουμε.
Τώρα; Θα έχουν πάει για ψάρεμα.
Τί να πω;
Θα πάρουμε ταξί.
Μη λες ανοησίες.
Ώστε λέω ανοησίες!
Θα βρούμε ένα συνεργείο.
Όμως θα χρειαστούν τουλάχιστον 2 μέρες.
Σ' αφήνω.
- Καλύτερα να πάμε σπίτι. - Όχι, δεν θα πάμε!
Θα μπορούσαμε να είμαστε δυστυχισμένοι.
Και το αρνούμαι αυτό.
Προτιμώ να συνεχίσω μόνος μου.
- Ένα φάκελο, παρακαλώ. - Θα κοιτάξω.
Είναι εύθραυστο.
- Συστημένο; - Είναι πιο αργό;
Όχι. Απλώς συμπλήρωσε τη φόρμα.
Μας κόψανε. Κλείστε. Θα ξαναπάρω.
- Έχετε καθόλου γράμματα για τον Μενάζ; - Ρωτήστε την συνάδελφο.
Θέλετε γραμματόσημο;
Των 3 ή των 4 φράγκων;
Θά 'θελα να καλέσω Παρίσι.
- Μπορείς να πάρεις Παρίσι; - Καλώ τον Κιμπερόν.
- Ποιον αριθμό; - Μπαμπιλόν 30.77.
Δε θέλετε γραμματόσημο;
Δεν απαντά ο Κιμπερόν στο Παρίσι.
Η γραμμή του Κιμπερόν είναι κατειλημμένη.
Θα πάρω Παρίσι τώρα.
Μπαμπιλόν για σας.
Ζητήσατε το Μπαμπιλόν 30.77;
Η δις Ελέν Χάλτιγκ θα επιστρέψει το μεσημέρι.
Θα αφήσετε το όνομά σας;
Όχι, ευχαριστώ.
Κάποιο μήνυμα;
Πέστε της ότι την περιμένουν...
απόψε στο Ρενέ, ξενοδοχείο Ντιγκεσλί.
Επειγόντως.
Επαναλαμβάνω: την περιμένουν στο Ρενέ, ξενοδοχείο Ντιγκεσλί. Επειγόντως.
Εντάξει. Ευχαριστώ.
- 20 λεπτά. Θα περιμένετε; - Ναι!
3 φράγκα και 80.
Συγνώμη, βιάζομαι.
Τί μου βρήκες; Στην πραγματικότητα ήθελα να σ' αφήσω.
Σ' αγαπώ.
Να παντρευτούμε...
τώρα αμέσως...
Τώρα αμέσως;
Ο γάμος...
Έχω αργήσει.
Πρέπει να ξυριστώ.
Κύριοι!
κε Βεράρντ... πώς είστε;
Καλά. Αλλά δε μπορώ να συνεχίσω το πρότζεκτ σας γιατί πρέπει να φύγω.
Στη Τυνησία. Το γνωρίζετε;
Καπνίζω πολύ.
Ερχόταν ίσια καταπάνω μου.
Πήγαινε τουλάχιστον με 110, έτσι δεν είναι;
Το λιγότερο! Και τότε...
Γιατί διστάζεις;
Το φορτηγό μου δεν είναι κανένα Τζάγκουαρ. Είχες πολύ χρόνο.
Μου έσβησε η μηχανή. Εσένα δεν σου 'χει σβήσει ποτέ; Εμένα μου 'σβησε.
- Ποιος έφταιγε; - Δεν μπορώ να πω.
Του σβήνει. Εγώ είμαι δεξιά του.
Αν δεν ήμουνα εκεί...
Αν δεν ήταν το χαντάκι θα τα είχε καταφέρει.
- Εγώ νόμισα ότι έχασε τον έλεγχο. - Όχι, μετά τον έχασε.
Τρέχουν τόσο πολύ...
Μην το λέτε. Δεν ξέρουμε τί συνέβη.
- Δεν μπορούσα να δω τι έγινε. - Ούτε εγώ.
Καλά-καλά δεν τον είδα να φεύγει έξω.
Όλα γίνανε μέσα σε 5-6 δευτερόλεπτα.
Πάρτε την αστυνομία! Εντάξει, τράβα το φορτηγό σου.
Πήγαινέ με σ' αυτό το κτήμα εκεί.
...τυχερός ήμουνα...
...γλύτωσα παρά τρίχα...
...δεν έφταιγα εγώ...
Η ταμπέλα του στοπ...
Είναι τρελός...
...το σακάκι μου...
Τό 'κανα χάλια το σακάκι μου...
Έχω μια κούραση...
Νιώθω ωραία, στο χορτάρι...
Μην πηγαίνετε κοντά! Μπορεί να εκραγεί...
Φέρτε έναν πυροσβεστήρα!
Δεν είναι ανάγκη να φωνάζεις, έρχεται.
Προσεκτικά.
- Ακόμα καίγεται. - Φυσικά.
Κάνω ό,τι μπορώ.
Κάντε πίσω!
Μπορεί να εκραγεί!
- Πάμε. - Έχουν την κουβέρτα μου.
Νιώθω τόσο ζεστά.
Θα έπρεπε να πονάω αλλά δεν πονάω.
Αυτή η κουβέρτα...
είναι τόσο ζεστή...
Θα ανοίξω τα μάτια μου.
Όχι τώρα αμέσως. Θα μαζέψω δυνάμεις.
Και τ' αμάξι μου...
πρέπει να 'χει τα χάλια του.
Θα προσπαθήσω ν' ανοίξω τα μάτια μου.
- Έρχεται κανένας γιατρός; - Ναι!
Πήρα μια λαχτάρα...
Θα πω της Έλεν να με πάει πίσω.
Πρώτα θα ξεκουραστώ λιγάκι.
Θ' ανοίξω τα μάτια μου, μετά θα ειδοποιήσω την Έλεν.
Το πρώτο πράγμα που θα κάνω....
- Έρχεται τ' ασθενοφόρο; - Φτάνει όπου νά 'ναι.
Σε ξύπνησα;
Κοιμήθηκες αργά. Θα του το πω.
Σε ποιον;
Θέλεις καφέ;
- Πού πηγαίνεις; - Έχω μια παράδοση.
Τελείωσα στις 3 το πρωί.
Ο μπαμπάς θα έρθει στο Ιλ ντε Ρε τον Ιούλιο.
Δεν κάνω πλάκα.
Ήρθε εδώ χθες.
- Τί είπε; - Τίποτα. Μιλούσαμε.
Για τί πράμα;
Του έδειξα τις κατασκευές μου. Τον ρώτησα για τον Ιούλιο.
Δώσε μου ένα τσιγάρο.
Δεν φαίνεται να...
- Να τί; - Δεν ξέρω.
Δεν ξέρω πώς αντέχεις.
Θα φάμε μαζί;
Αν θέλεις.
Πάρε με κατά το μεσημέρι.
Άνοιξε τα μάτια του. Ησυχία, παρακαλώ.
Ναι, άνοιξα τα μάτια μου. Και τί έγινε...;
Είμαι ζωντανός, ακούω τα πάντα.
Έχουν πλάκα!
Είμαι πολύ κουρασμένος...
όμως αυτό είναι πολύ φυσικό.
Πρέπει να τους το πω.
Τί θέλει;
Δεν πιστεύω να με θάψουν, ε;
Μπορεί να έχει λιποθυμήσει μόνο.
- Ας τον γυρίσουμε. - Καλύτερα να περιμένουμε τον γιατρό.
Οι ηλίθιοι νομίζουν ότι είμαι νεκρός!
Φύγετε, δεν έχει τίποτα να δείτε.
Είναι τρελοί!
Μπορώ να ακούσω... και να δω!
- Μπορώ να πάω να τηλεφωνήσω; - Ναι, αλλά βιαστείτε.
Ένας παπάς...
Με φοβίζουν.
Κυρίως, δεν πρέπει να με πάρει ο ύπνος.
Όχι, δεν πρέπει...
Ποιος είδε αυτόν με το ποδήλατο;
Είδα το αυτοκίνητο όταν άρχισε να καίγεται.
Ο άντρας μου δεν τον είδε.
Τέλος πάντων, έχουμε ασφάλεια.
Κι εμείς.
Κάντε στην άκρη!
Δεν μπορούμε χωρίς βοήθεια.
Βιάζεσαι;
Μη μαλώνετε.
Αραιώστε! Προσοχή, κύριε.
- Δεν έχει μετακινηθεί; - Όχι.
Δεν υπάρχουν άλλοι;
Πόση ώρα είναι εδώ;
Μισή ώρα.
Σας είπανε να κάνετε πίσω!
Είναι πραγματικά σοβαρό;
Δε γνωρίζω ακόμα.
Ξέρει ο Πιερ ότι βλέπεις τον Μπερνάρ;
Δεν τον βλέπω. Με πήρε με το αμάξι.
- Δεν είσαι υπόλογη στον Πιερ. - Ναι, είμαι.
Θα του τα πω όλα.
Δεν του είπες πολλά χθες βράδυ.
Είχε τόσο πολύ κόσμο.
Θα παντρευτείς καμιά μέρα;
Δεν ξέρω, δε μ' ενδιαφέρει!
- Με μονόχρωμη γραβάτα θα είναι ωραίο. - Πραγματικά.
Θα πάρω μια μπλε. Του αρέσει το μπλε.
- Έχετε με μακρύτερα μανίκια; - Έχουμε όλα τα μεγέθη.
Τότε θα πάρω αυτά τα δύο...
και ένα μπλε.
Έχει πειραχτεί το στομάχι του;
Δε νομίζω.
- Δικιά σας είναι; - Ναι, ευχαριστώ.
Απαλά...
Κάτι λέει...
Μη φοβάστε. Θα σας φροντίσουμε.
Νομίζετε ότι ακούει;
Φοβάμαι πως όχι.
- Η γυναίκα του; - Πηγαίνει στο νοσοκομείο.
Αυτά είναι το πορτοφόλι του και ένα γράμμα.
Εσείς οι δύο να πάτε στο αστυνομικό τμήμα.
Γύρισα. Πήρε κανείς;
Η κα ποια...; Άφησε μήνυμα;
Μόνο αυτή;
Ποιος...;
Δεν είπε τ' όνομά του;
Παρακαλώ, μπορείτε να επαναλάβετε το μήνυμά του;
Αν...; Μπορείς να μου δανείσεις τ' αμάξι σου;
Πρέπει να πάω στο Ρενέ. Θα σου εξηγήσω αργότερα.
Είμαι τόσο... Εν πάση περιπτώσει, θα σου πω μετά.
Είμαι τόσο χαρούμένη!
Ναι, αμέσως.
Όχι, η μητέρα σας δεν είναι εδώ.
Κάποιος πήρε και είπε ότι ο πατέρας σας είχε ένα ατύχημα με τ' αυτοκίνητο.
Ναι, τώρα το πρωί.
Τίποτα σοβαρό, αλλά έφυγε αμέσως.
Θα γυρίσουν τ' απόγευμα.
Νιώθω όμορφα...
Πρέπει να κοιμήθηκα πολύ ώρα.
Άκουσα ότι πρόκειται να με φροντίσουν.
Στο χορτάρι, φοβήθηκα.
Νόμιζα ότι θα πέθαινα.
Μετά βρήκαν το γράμμα...
και το έδωσαν στην Έλεν.
Πρέπει πάση θυσία να το καταστρέψω...
Μπορείτε να μιλήσετε;
Ν... Ναι...
Πού πονάτε;
Στο στομάχι σας;
Στην πλάτη σας;
Μπορείτε να ανοίξετε τα μάτια σας πάλι;
Λιποθύμησε;
Θα πω της Έλεν να μη φοβάται τα ασθενοφόρα.
Με παίρνουν... θα με σώσουν...
μου μιλάνε.
Είμαι στο νοσοκομείο... δε φοβάμαι...
Έχει λιακάδα, μου φαίνεται...
ή μήπως βρέχει;
Όχι, λιακάδα.
Ακούω κόσμο στον κήπο.
Ακούω τον αέρα.
Τί πήρε; Καμφραμίνη.
Είχε χαμηλή πίεση.
Ωραία. Ευχαριστώ.
Μπορεί να πάει στο χειρουργείο τώρα.
Τί έγινε εδώ;
Ένας τύπος χτύπησε.
- Πού είναι; - Στο νοσοκομείο.
- Σε ποιο; - Στο Λε Μαν.
Τώρα βλέπω το φως καλύτερα.
Είναι πανέμορφο.
Πριν με πόνεσαν.
Σε λίγες μέρες...
Θα βγω.
Μόνο το χέρι μου πονάει.
Κι έχω τόσα πράγματα να κάνω...
Το πατζούρι...
στο σπίτι...
Ο Φρανσουά...
Έπρεπε να κάψω το γράμμα.
...για να μη ζω μόνος.
Και... το τραπέζι...
το οβάλ...
Δεν... Δεν ξέρω...
Κόψανε... Κόψανε τη μουσική...
του οργάνου...
γιατί...
τον μουσικό τον πήρε ο ύπνος...
τον πήρε...
τον πήρε... ο ύπνος...
τον μουσικό...
Πού είναι;
Ελάτε μαζί μου.
Αυτά είναι τα πράγματα που βρήκαμε.