Kijk, daar ligt een wiel!
Jean-Pierre! Christophe!
Kom in de auto!
Schiet op, Jean-Pierre.
Moet je die auto zien! Hoe kan dat?
- Hoeveel zitten erin? - Ik geloof maar eentje.
- Is hij dood? - Buiten bewustzijn.
Nog een geluk.
Blijkbaar is hij niet dood.
Ik dacht: "Ik heb de tijd." Slaat de motor af.
Ik kon niks doen.
Hij denkt: "Ik rijd voorlangs", omdat ik zowat stilstond.
Maar hij kwam van de andere kant. Hij remt, maar...
Hij reed minstens 100. Daardoor slipte hij.
Hij kwam recht op me af. Ik dacht: "Hij knalt tegen me aan".
Op het laatste moment krijgt hij 'm weer recht.
Achterlangs. Ik dacht: "Oef! Bravo!"
Paf! Knalt hij tegen de achterkant. Daarna...
Daarna draait hij om z'n as, tegen mij op, en in de greppel.
Met de 2 wielen erin. Hij kon niks meer doen.
Dus over de kop, en daarna tegen de appelboom.
Wat doe je?
Ik kijk naar je.
Deze pagina nog, daarna zal ik koffie zetten.
Wat is het Franse woord voor "liegen"?
Eigenlijk meer fabeltjes vertellen. Het Duitse "verschönern".
Liegen, als je zomaar wat verzint.
Affabuler.
Dat is het. Affabuler.
Met twee ff-en.
Het je de papieren voor Tunis ingevuld?
- Hoor je me? - Ja.
Heb je de papieren voor Tunis ingevuld?
Nee. Nog niet.
Ik wou dat we al weg waren.
Shit!
Teken ze nu meteen.
Ik doe ze zo op de post, anders zijn we in juli nog hier.
Is dat het huis op Île de Ré?
Ja.
Hoe oud is je zoon daar?
Weet ik niet. 15, 16 jaar.
Dat was drie jaar geleden.
Ze was knap, Catherine.
Dat is ze nog steeds.
Ja.
Laat je 't me zien?
Meteen als je wilt.
Pak je spullen maar. Maandag terug.
Eigenlijk wil ik er niet heen.
Ik wil geen tweedehands eiland.
Waarom hou je van me?
Omdat je oud en lelijk bent.
Wat doe je daar?
Hé! Wat doe je nou?
Een nieuw trimester. Ik vind 't fijn als de tijd verstrijkt.
In het volgende zijn we weg.
- Stoor ik? - Welnee, nooit. Komt u binnen.
Ik ging naar Rappeneau en zag de auto.
- Wilt u koffie? - Nee. Of slappe.
Ik slaap niet meer zo goed. De zorgen.
Jeanne denkt vanwege de ouderdom.
Jeanne denkt dat je oud bent en jij profiteert daarvan.
Dag, papa.
Ik vertel Jeanne alles.
- Wat? - Ik zag je
Maandag. Met mevrouw Fantin.
Ik?
Parc du Luxembourg. Je kuste haar.
Hoort u hoe hij tegen zijn vader praat?
Ik heb mevrouw Fantin niet meer gezien
sinds de begrafenis van Fantin.
Kuste u haar'?
Als u dat tegen Jeanne zegt, die geen humor heeft...
Niet zoals je moeder.
Zijn moeder had gevoel voor humor.
- Toen Pierre klein was... - Was jij er niet.
Wat?
Dat is absoluut nietwaar.
Bovendien was ik jong.
Wat zei ik ook alweer'?
Wil je koffie?
Ja, ja.
Ah! Geweldig. Echt heel erg goed.
Catherine was ook heel goed.
Nou ja.
- Ga zitten. - Nee, ik blijf maar even.
Wat wilde ik je ook alweer zeggen?
Oh ja.
Ik heb wat problemen op dit moment.
Je zult zeggen dat 't stom is.
Niet erg als het niet gaat.
Dan vind ik wel 'n andere oplossing.
Hoeveel heb je nodig?
100, 120.
Wat je wilt. Wat je kunt missen.
Vertel eens over Tunesië.
Hélène zegt dat jullie misschien 3 jaar weggaan.
3 jaar... Dat is lang, 3 jaar.
Laat je je oude vader in de steek?
Hou oud is hij nu?
72.
Nog steeds verloofd?
Nog steeds.
Ik pak een Celtique van je.
Hoe is het met Hélène?
Met Hélène?
Goed.
IK HOU VAN JE
Laat hem inhalen, hij is gek.
Ik heb ruzie gehad met Catherine.
- Waarover'? - Over jou.
Ik zei iets slechts over jou.
Dat moet je niet doen.
Ik zei dat je je herinneringen koestert.
Niets is te mooi voor haar.
Je maakt dingen mooier dan ze zijn.
Jij doet dat.
Je was er trouwens niet bij.
Was ik niet in je herinnering?
Nee. Of ik ben je vergeten.
Arme kerel.
En de garages?
- Welke garages? - Voor de auto's.
Dat snap ik. Bekijk de plattegronden.
Ik kijk naar de bouwplaats.
Ik zie geen garages voor 't blok Richelieu.
Die zijn ondergronds. Erbovenop ligt gras.
Ik vind gras prachtig, meneer Barret.
Maar we kunnen 30 garages meer bouwen,
zonder dat uw gebouwen instorten.
De folders zijn al weg.
De gebouwen op het zuiden en zuidoosten hebben garages,
dat is een andere categorie.
Dat lijkt me onmogelijk.
U maakt zeker 'n grapje? Het is al besloten.
- Door wie? - Door wie?
Door 't bouwbedrijf. Iedereen.
Niet door ons.
Niet door mij.
Wie naar buiten kijkt, ziet tuinen en geen garages.
Het spijt me. Als u uw contract naleest, zult u zien...
U kunt mijn contract naar uw kop krijgen!
Als ik één konijnenkooi op het gras zie,
verniel ik hem.
Woont u hier'? Nee.
Ik laat de riolering voor uw raam leggen. Kijken wat u zegt!
Als u de publiciteit vóór de plattegronden bekijkt,
is dat uw probleem. Niet 't mijne.
Zegt u dat maar tegen meneer Wilkinson.
Wilkinson? Ken ik niet.
Die kent hij niet.
Hij weet niet wie 't is.
Hoe was het op Île de Ré?
Heel mooi. Veel wind.
- Wanneer kwam je terug? - Gisteren.
Je kleine boompjes zijn nu groter dan ik.
De tuin is verwilderd, dat vind ik mooi.
Het luik klappen nog.
Ze beloofden het te repareren, maar je kent ze.
Laat de boot te water.
Vorig jaar deed je het niet. Daar wordt hij niet beter van.
Hij is zwaar voor mij.
Misschien moeten we 'm verkopen nu je niet meer komt.
Vraag Bertrand.
Ik weet niet of hij komt.
Ze maakten de haard in zijn kamer af.
- En het tafeltje is kapot. - Welk?
- Dat ovalen tafeltje? - Ja.
- Morgen naar Rennes, hè? - Morgen?
De Duitsers en Belgen komen ook.
Dat is waar ook.
Hoe ging dat tafeltje kapot?
Luister, Pierre...
Ik moet niet over Île de Ré praten.
Tijd verstrijkt, de zee is groen,
we hebben ieder ons leven.
Alles gaat goed.
De rekeningen en documenten van Rennes liggen thuis.
Kom je ze vanavond ophalen?
Vanavond kan ik niet. Ik haal ze zo wel op.
- Heb je de sleutel? - Ja, ja.
Mevrouw Bérard! Telefoon.
Nee.
Luister, Paul, daar gaan we nu niet over praten.
Vanavond.
Kun je me komen ophalen?
Dat weet je best.
Ik ook van jou.
Weet Bertrand dat je weggaat?
Zei jij dat niet?
- Pierre! - Dag, Guitte.
Ik schrok van je.
Blijft u zitten. Hoe gaat het met u?
Zoals je ziet! Ik ben echt geschrokken.
En uw kleinkinderen?
Die hebben al partners.
Aline kreeg 'n tweeling.
Herinner je je Aline'? Het lievelingetje van je moeder.
Jullie leken vroeger wel broer en zus.
Ze heeft 'n tweeling.
Aline, die sloeg me toch altijd?
Doe maar niet zo onschuldig.
Ik vergeet altijd hoe groot je bent.
Hoe lang heb ik je niet gezien?
Lang.
Ben je gelukkig?
Ja. En u?
Weet je hoe oud ik ben?
Niet meer.
102, 103?
105?
Ik ben gisteren 76 geworden.
Pas op voor de mannen! U bent nog mooi.
Ik dacht aan je toen je hond stierf.
Ik zei: "Hij zal bedroefd zijn".
De laatste hond van de familie.
In de tijd van opa Alex waren er 3 of 4.
Catherine zegt dat ze geen hond meer wil. Ze heeft gelijk.
Je hecht je eraan en daarna ben je verdrietig.
Pierre en François, in de regen op een ezel
De kwast.
Paul, de kwast.
De kwast, Paul!
Bedankt, beste Paul. Altijd de handigste.
Ik wist niet dat je er was.
Ik ook niet.
Dit is Anne, een vriendin.
Mijn vader.
- Dag. - Dag, meneer.
- Ik moet gaan. - Ik loop met je mee.
- Dag, meneer. - Dag.
Ik loop even mee en kom terug.
Waar dient dat voor'?
Nergens voor.
Vind je dat leuk?
Daar gaat het niet om. Ik maak ze en verkoop ze.
Dit is een vogel.
Die verkoopt heel goed.
Sommige mensen houden van vogels, maar niet van de ongemakken.
Ze zijn vuil, je moet ze voeren en ze kunnen wegvliegen.
Maar ze willen wel een vogeltje horen zingen.
Dus vond ik deze vogel uit,
hij maakt niks vuil en je kunt hem regelen.
Hij kan vrolijker.
En een ander voordeel is...
dat het geluid altijd hetzelfde is.
Het wordt een bekend geluid
dat hoort bij de huiselijke sfeer.
Daarom is het een beetje als een huisdier.
Altijd hetzelfde. Een eigen geluid.
Verkoop je er veel?
Een stuk of veertig.
- Duur? - Niet slecht.
Dit is ook geweldig.
Hij doet het niet, ik mis een onderdeel.
Het slaat echt nergens op.
De Engelsen bestelden er honderd.
Als ik niet wegging, had ik een jaar werk.
Ga je weg'?
Jij ook, hoorde ik.
Ja. Ik ga weer wat doen.
Ik heb iets opgezet met vrienden.
"Iets", wat is dat?
Een bedrijfje.
Heb je Guitte al gezien?
Ja.
Zullen we wat drinken?
Ja, natuurlijk.
Er staan schone glazen op de kast.
- Een bodempje Pernod, goed? - Prima.
Er staat vast nog ijs op de tafel.
Da's genoeg, bedankt.
Veel water'?
Bedankt.
- Heb je iets nodig? - Nee. Alles loopt gesmeerd.
Het zou leuk zijn als...
we samen op vakantie gaan.
Twee weken.
Dan pakken we de boot.
Nou ja... Misschien kun je niet?
Nee.
Anders ben ik de hele dag bezoepen.
"Bezopen".
We eten bij m'n ouders, weet je nog?
Geen zin?
Wel. Ik vind je moeder aardig.
Zullen we François vragen of hij wil komen?
Hij moet komen. Vraag je hem?
Niet die bril.
Maar dan zie ik niks.
Ik zeg je wel waar alles staat.
- Wat wil je zien? - Jou, bijvoorbeeld.
Ik ben hier.
Ik nam de papieren mee. Je gaat nu tekenen.
Dan verstuur ik ze meteen.
Ik moet de datums eerst bekijken.
Waarom?
In juli wil ik twee weken op vakantie met mijn zoon.
Dat had je niet gezegd.
Ik trof hem vanmorgen.
Ga je naar Île de Ré?
Ja.
Catherine zal blij zijn.
Het gaat niet om Catherine.
Ik ga met mijn zoon.
Wat wilt u als dessert?
Twee koffie, alstublieft.
Geloof je me niet?
Jawel, ik geloof je best.
Maar wanneer gaan we dan?
Erna.
Ik begrijp het niet.
Jullie moesten toch op 5 juli de plattegronden presenteren in Tunis?
Die man uit Milaan en jij.
Als je er dan niet bent, kiezen ze die Italiaan.
Als mijn project beter is, wachten ze wel 2 weken.
Ik ben geen kamerdienaar.
We komen nooit weg.
Bedankt.
Hallo.
Dag- - Dag-
- Wat zoek je? - Een stoel.
Ga hier maar zitten. Ik ga.
Ik vind het nog het ergste dat je gaat.
Realiseer je je dat wel'? 39 jaar!
Onafscheidelijk.
En je verlaat me voor een vrouw. Klootzak.
- Heb je geen dorst? - Nee.
Kom toch maar wat drinken.
Milani heeft pacherenc.
- Heb je wel eens pacherenc gedronken? - Nee.
Stel je een veld vol boterbloemen voor,
waardoor 'n rivier stroomt.
De maand april. Je drinkt de maand april.
Milani heeft een vat.
Een zeldzame wijn, wat kinderlijk,
die zelden de eigen streek verlaat.
Je houdt niet meer van me.
Dat zou best kunnen kloppen.
Je bent heel mooi.
- Waar is de lichtknop? - Ik heb al aangebeld.
Daar zijn ze. In het donker. Goedenavond, lieverd.
Uw bloemen zijn schitterend.
Leuke avond.
Erg leuk, ja.
Ik dwong je niet. Ik wist dat het vreselijk zou zijn.
Hoezo, vreselijk? Het is je familie.
Hou je niet van je familie?
Ik hou er niet van mijn tijd te verdoen.
Vervelend, dat je je tijd verdoet.
Ja. Dat is vervelend.
Net zo vervelend als een man
die me de hele avond negeert.
Stervensvervelend.
Wat wil je? Ik had het druk.
Ik sprak je vader, moeder, vrienden.
Wat wil je, Pierre? Dat we uit elkaar gaan?
Een jaar geleden trok ik ook zo'n gezicht.
Diezelfde stiltes.
Omdat je een avond met een vrouw doorbracht.
Vaak zeggen mannen: "Hou op met praten".
Jij zei: "Hou op met zwijgen".
Ik ben opgehouden.
Omdat ik dacht dat je wegging.
Als je op Île de Ré bent met Catherine, is het anders.
Dan zijn de avonden vrolijker.
Ik hoop het.
Als ik ergens anders ben met jou, hoe is 't dan?
We zullen nooit ergens anders zijn.
Vergeet het maar. Ik verscheur de papieren.
Dat is het dan.
Na je zoon zal er weer wat anders zijn.
Je vader, je werk.
Je vriend François, je eiland... Wat dan ook, wie dan ook.
Je wilt niet weg.
Je bent bang om 't te horen, maar ik zeg het.
Je houdt van me omdat ik er ben.
Maar als je de straat moet oversteken, ben je verloren.
Net een oude man.
Waarom ga je niet naar huis?
Er wordt op je gewacht.
Wat ben ik?
Een vrouw die klaagt in een auto? Zielig.
Om je niet in slaap te laten vallen.
Stap je uit?
Ik kijk naar je.
En ik heb zin om te huilen omdat ik moe ben.
Moe om van je te houden.
Stap je uit, Hélène?
Parkeer de auto. Laat hem niet hier op straat staan.
Ik ga naar Rennes.
- Vertrek je nu? - Ik heb morgenvroeg een afspraak.
Je kunt niet gaan
zonder iets mee te nemen.
Ik koop onderweg wel een overhemd.
Dat is pas een avontuur.
Ik kan je niet geven wat je niet meer hebt:
een eiland, vrienden van vroeger, een boot,
een school, ik weet 't niet...
straten, steden, een tuin.
Een verleden.
We hebben geen verleden.
Voor jou is dat als mensen zonder kinderen.
Een mislukking.
Ik kan er niets aan doen.
Heb je me niks te zeggen?
Nee.
Goed.
Bel je me?
Natuurlijk.
- 750. - 800.
- 850.
- 900. - 900. Tweede rij.
1000.
1100.
Mevrouw, u bent overboden.
- U bent 't kwijt. - Ik ga afslaan.
1200.
- Ik ga afslaan. Eenmaal... - 1800!
- Verkocht 1800, achterin. - 1800, achterin. Verkocht.
- Alstublieft. - Bedankt.
- Niet voor volgende week. - Waarom niet?
- Het moet naar Île de Ré. - Dat is vlakbij.
Dat ontken ik niet, maar we moeten er wel heen.
Mooi kastje, vandaar.
Kan me niks schelen.
Ik had er niks mee kunnen doen.
- Woont u in La Rochelle? - Nee, ik bezoek het.
Zoals u hoort, kom ik uit Parijs.
Ah! Parijs!
Waar woont u in Parijs?
- Iets gevonden? - Een kleine commode.
Wat voor een?
Renaissance.
Grappig, je zult wel zien.
Zullen we sardines eten?
M'n trui viel in het water.
Nou en?
- Zo? - Denk je dat je het te koud krijgt?
Nee, maar...
Zo ben je op je mooist. Kom.
Vooruit, kom.
Ik ben moe, Pierre.
- Moe om van je te houden. - Ik ben ook moe.
Alles uit te leggen, te praten...
We moeten stoppen.
Stoppen.
Ik ben niet goed in brieven schrijven.
Verdomme!
- Mijn radiateur is kapot. - Stap maar in.
Annette!
Pardon.
Geeft niet.
Een steentje, misschien.
Dat kan toch?
- Of niet genoeg water. - Nee.
Ik had het bijgevuld.
Ze zullen zich wel afvragen waar we blijven.
Dan bellen we toch?
Nu nog? Ze zijn al gaan vissen.
Wat wil je dat ik doe?
In de volgende plaats nemen we een taxi.
Verkoop geen onzin.
En nu verkoop ik onzin.
We vinden wel een garage.
Alleen zijn we dan minstens twee dagen verder.
Ik verlaat je.
- We kunnen beter teruggaan. - Nee.
We worden ongelukkig
en dat wil ik niet.
Dan blijf ik liever alleen.
Juffrouw?
- Hebt u een envelop voor me? - Ik zal het vragen.
Het is geen glas, maar wel breekbaar.
- Aangetekend dan. - Dat duurt langer.
Nee. U moet alleen een formulier invullen.
- We werden verbroken. - Hang op, ik bel terug.
Is er geen post voor Ménage?
"Ménage"? Vraag het maar aan de telefoniste.
Postzegel van hoeveel?
Een postzegel van 30 of 40?
Nee, eh...
Ik wil naar Parijs bellen.
Vraag je Parijs?
Ik probeer net Quiberon. Welk nummer'?
Babylone 30-77.
- Geen postzegel? - Nee.
- Niet in Quiberon. In Parijs. - Ja.
Nou dat weer! Alle lijnen zijn bezet.
Ik bel Parijs.
Verbinding met Babylone.
Hallo?
Geen gehoor. U vroeg Babylone 30 - 77?
Ja.
Hélène Hastig. Afwezig tot 12.30 uur.
- Wilt u uw naam achterlaten? - Nee. Bedankt.
- Geen bericht? - Jawel.
Zeg haar dat er vol ongeduld op haar wordt gewacht,
vanavond in Rennes, in hotel Du Guesclin.
Ik herhaal: "Er wordt op haar gewacht,
"in Rennes, in hotel Du Guesclin".
Dank u, juffrouw.
- 20 minuten wachttijd, goed? - Ja.
Een tik: 3,80 franc.
Sorry, ik heb haast.
Wat had ik? Ik had echt zin om je te verlaten.
Ik hou van je.
Daar is ze! Wat is ze mooi!
Kom!
Trouwen. Meteen.
Meteen.
Huwelijk.
Ik ben te laat.
Ik moet me scheren.
Dag, heren.
Dag, meneer Bérard. Alles goed? Hoe gaat het met u?
Goed. Maar ik kan niet voor u werken,
want ik vertrek naar een ver land,
ik ga in Tunesië werken. Kent u dat?
Ik rook te veel.
H? reed recht op me af. Ik zag het gebeuren.
Toen hij remde, reed hij minstens 100.
Zeker.
- En toen... - Waarom ging je niet gelijk opzij?
Ik heb geen Jaguar, hoor!
- Je had de tijd. - De motor sloeg af. Nooit gehad?
Hij sloeg af.
De motor sloeg af.
Wiens fout het is? Weet ik veel.
Zijn motor slaat af. Ik kom aanrijden.
Anders was hij de talud opgereden.
Als, als...
Zonder greppel was hij niet over de kop gegaan.
Ik dacht dat z'n stuurinrichting kapot was.
Nee. Dat gebeurde pas later.
- Ze rijden veel te snel. - Dat kun je zo niet zeggen.
Het is een snelle wagen.
- Daarna zag ik 't niet meer. - Ik ook niet.
Ik zag zelfs niet dat hij eruit vloog.
Daarna ging het zó snel. 5, 6 seconden, meer niet.
- We moeten bellen. - Doe ik. Zet je wagen weg.
Breng me naar die boerderij. Snel!
Ik heb geluk gehad.
Ben er goed vanaf gekomen...
Niet m?n schuld.
Stop...
Gekken...
Kostuum...
M'n kostuum hangt aan flarden.
Ik ben moe.
Het is fijn hier in het gras.
Ga er niet heen. Hij kan ontploffen!
Heeft niemand een blusser'?
Komt eraan. U hoeft niet zo te schreeuwen.
Voorzichtig, hè.
- Dat brandt nogal! - Natuurlijk brandt het.
Ik doe m'n best. Ik ben geen brandweerman.
Opzij, mevrouw.
Het kan zo ontploffen.
Het brandt behoorlijk.
- Gaan we? - Ik gaf onze deken.
Ik heb het te warm.
Ik zou pijn moeten hebben, maar ik heb geen p?n.
Die deken...
Ik heb het warm.
Ik ga m'n ogen open doen.
Niet meteen. Eerst even bijkomen.
En de auto?
Die zal een flinke klap gekregen hebben.
Nog even, dan doe ik m'n ogen open.
- Is er een dokter gebeld? - Ja.
Ik was bang.
Ik vraag Hélène me te komen halen.
Eerst even uitrusten.
Ik doe m'n ogen open en ik waarschuw Hélène.
Dat doe ik als eerste.
- Is er voor een ambulance gebeld? - Ja, maar dat duurt even.
- Heb ik je wakker gemaakt? - Nee.
Je gaat laat naar bed. Dat zal ik zeggen.
Tegen wie?
Wil je een kop koffie?
- Waar ga je heen? - Ik moet leveren.
Ik had het vanmorgen om 3 uur af.
Weet je dat papa in juli naar Île de Ré komt?
Echt waar.
Hij was gisteren hier.
- Wat zei hij? - Niks bijzonders. We kletsten wat.
- Waarover'? - Weet ik niet meer.
Ik liet m'n dingen zien. Ik vroeg hem voor de zomer.
Geef me een sigaret.
Je lijkt niet erg...
- Niet erg wat? - Ik weet het niet.
Weet je niet wat je ermee moet?
Lunchen we samen?
Als je wilt.
Bel me rond twaalf uur.
Hij opende zijn ogen.
Stilte, alstublieft.
Ja, ik deed mijn ogen open. Nou en?
Ik leef. Ik hoor alles.
Ze z?n grappig-
Ik ben heel moe.
Maar dat is normaal.
Ik moet ze zeggen...
Maar wat wil die vent van me?
Ze zijn gek! Ze gaan me toch niet begraven?
Amen.
Misschien is hij alleen buiten bewustzijn.
Hij moet niet zo blijven liggen.
We wachten op de arts.
Ze wilden me begraven.
Ga weg. Blijf niet staan kijken.
Ze z?n gek.
Ik hoor, ik zie.
Kan ik gaan bellen op de boerderij?
Een priester.
Ik word nog bang van ze.
Ik mag niet in slaap vallen.
Nee. Dat mag niet.
Kunt u aan de kant gaan?
En als u ons een handje zou helpen?
Shit! Kom helpen!
- André! Geen ruzie maken. - Doe ik niet!
Aan de kant! Aan de kant! Pas op.
- Is hij niet verplaatst? - Nee, hij lag zo.
- Is h? de enige? - Ja.
- Hoelang ligt h? hier al? - Een half uur.
Houd dit eens vast.
Bedankt.
We vroegen u weg te gaan.
Is h? er erg aan toe?
Weten we niet.
Weet Pierre dat je met Bernard uitgaat?
Ik ga niet met hem uit. Hij zette me alleen af.
Je hoeft je niet te verantwoorden.
Jawel. Ik zeg alles tegen Pierre.
Gisteren zei je anders niet veel tegen hem.
Omdat er veel mensen waren.
- Gaan jullie ooit trouwen? - Maakt me niks uit.
Heel mooi met een effen stropdas.
Ja. Absoluut.
Ik neem een blauwe. Hij houdt van blauw.
Hebt u langere mouwen?
Ja. Die zijn er ook met lange mouwen.
Dan pak ik die twee en een blauwe.
Ja.
- Heeft hij iets aan zijn buik? - Ik denk het niet.
- Is die van u? - Ja. Bedankt.
Voorzichtig.
Pas op. Gaat het?
Wil hij wat zeggen?
U heeft 'n ongeluk gehad. Er wordt voor u gezorgd.
Zou hij het horen?
Volgens mij niet.
- Is de familie gebeld? - Zijn vrouw komt eraan.
- Z'n portefeuille. - Een brief, een horloge.
Komt u mee naar het bureau.
Ik ben terug. Is er voor me gebeld?
Mevrouw wie?
Oké. Liet ze een bericht achter?
Goed. Is dat alles?
Wie?
Zei hij zijn naam niet?
Kunt u het bericht nog eens herhalen?
Bedankt.
Anne? Met Hélène.
Kun je me je auto lenen? Ik moet naar Rennes.
Ik leg het je nog wel uit.
Ik ben zo... Ik vertel het je nog wel.
Ik ben echt blij!
Ja. Nu meteen.
Nee. Uw moeder is er niet.
Er is gebeld omdat uw vader een...
ongeluk heeft gehad.
Ja. Vanmorgen.
Denk ik niet, maar ze is meteen vertrokken.
Vanmiddag zullen ze wel terug zijn.
Ik voel me goed.
Ik heb lang geslapen. Ik voel me goed.
Ik hoorde...
dat er voor me wordt gezorgd.
Ik was bang in het gras.
Ik dacht dat ik doodging.
Dan hadden ze de brief gevonden.
En hadden ze die aan Hélène gegeven.
Ik moet hem absoluut verscheuren.
Kunt u praten?
Waar hebt u pijn?
De buik?
De rug?
Kunt u uw ogen nog eens openen?
- Buiten bewustzijn? - Ja.
Ik zeg tegen Hélène dat je niet bang moet z?n voor ambulances.
Ze nemen me mee, redden m'n leven,
praten tegen me.
Ik ben in 't ziekenhuis. Ik ben niet meer bang.
Ik geloof dat de zon sch?nt.
Of het regent.
Nee, de zon sch?nt een beetje.
Ik hoor mensen in de tuin.
Ik hoor de wind zelfs.
- Wat hebt u hem gegeven? - Lunisutinal.
Zijn bloeddruk was te laag.
Prima. Bedankt.
Breng hem naar het operatieblok.
Wat is er gebeurd?
Hij reed tegen die boom op.
- Waar is hij? - In 't ziekenhuis.
Welk ziekenhuis?
Ik zie het licht steeds beter.
Het is schitterend.
Ze hebben me net p?n gedaan.
Nog even...
en dan ga ik.
Ik heb alleen p?n aan m'n arm.
Ik moet nog zo veel doen.
Het luik,
in het huis.
François...
Eerst de brief verbranden.
De brief verbranden, om niet alleen verder te leven.
En... de tafel...
de ovalen tafel...
Ik ben bang.
De muziek klinkt vreemd...
van het orgel.
Omdat...
de musicus in slaap is gevallen.
H? is...
Hij is ingeslapen.
De musi...
Ja.
Waar is hij?
Komt u mee.
Mevrouw?
Deze spullen werden gevonden.